Apollyon

Headshop

Mijn Tripervaring

Het verhaal hierboven doet mij ook een hoop herinneren aan mijn tripreizen. Ik was rond de 25 toen
ik begon met experimenteren van paddo's en ook een paar keer LSD. Ik had al veel verhalen er over
gehoord en kon dat nauwelijks geloven.
Dus ik ook proberen.
Om te beginnen is de smaak van paddo's walgelijk dus het in een lekker receptje verwerken, raad ik
iedereen dan ook aan!
Nou, bij mij begon dus ook de grond te golven en er ontstonden allemaal mooie kleuren, zoals van een cd.
Ik heb ook urenlang naar het behang gekeken en me ervan verbaasd wat je daar allemaal in ziet. Oja...
ik zag ook dat het behang er lelijk zat opgeplakt, ieder bobbeltje ging leven en er kwam regelmatig een gezicht uit.
Ik moest ook heel de tijd vreselijk lachen, terwijl ik helemaal alleen was ( mijn vriend lag te slapen want
die moest de volgende dag vroeg op).
Alles was zo mooi en vredig en ik had het heel erg naar mijn zin. Je tijdsbesef is weg.
Ik had de TV op MTV aanstaan en opeens was er een clip die er heel vreemd uitzag. Gezichten veranderden steeds en
het geluid was in slowmotion. Ik wist nou niet zeker of dat in mijn trip gebeurde of dat de clip gewoon
zo was gemaakt. Ik zette dus de zender van MTV af en zette een serieuze talkshow op.
Toen ik hier dus hetzelfde zag gebeuren wist ik dat ik aan 't trippen was.
Ik probeerde alles wat ik meemaakte op te schrijven, maar het lukte me niet om een zin af te maken,
want iedere keer gebeurde er weer zoveel, dat ik uiteindelijk alleen nog maar in een soort telegram stijl
schreef. Het was gewoon niet bij te houden. Ik kon wel heel mooi schrijven. Ik maakte spontaan mooie sierletters
die heel simpel uit mijn pen vloeiden.
Ik herinner me ook nog goed dat ik vast het lunchpakket van mijn vriend wilde klaarmaken. Ik lag echt
dubbel van het lachen van een plakje worst op de boterham leggen!!!!!! Toen ik de boterhammen af had, wilde
ik het drinken erbij doen, maar het was nog nacht en als je het zolang uit de koelkast bewaart is het lauw
als het ochtend is. Dus ik zette het weer terug in de koelkast. Deze handeling heb ik dus nog zeker 10 x
overgedaan. Iedere keer dacht ik weer.... ik ben het drinken vergeten.... en iedere x dacht ik weer.....onee!!!!
Dus lach ik weer in een deuk om mijn eigen sufheid.
Ik vond het in ieder geval een bijzondere ervaring en ben blij dat ik het heb meegemaakt.

groetjes Chantal

Naam: Stefan15         

Ik kreeg van een gozer 1.5 blokje van een paddoreep. Die had hij via een vriend van hem gekocht... Dosering niet echt bekend. Waarschijnlijk zelf gemaakt. In ieder geval de trip kwam langzaam opzetten. Huizen begonnen beetje te bewegen en de grond op en neer te golven. De trip werd steeds heviger en leuker. De lantaarpalen zagen er vet mooi uit... ziet er ongeveer net zo uit als dat je naar een kaars kijkt en dan je ogen beetje dichtknijpt. Er komen allemaal straaltjes van af zeg maar. Ik ging dus ff mooi zitten... ik kijk zo ff naar een maat van me die ook al flink aant trippen zat. Ik zo.. heej man je lijkt op een smurf whahha. Echt grappig. Hij had ineens vet blauw gezicht en een dikke neus. Dat waren zo'n beetje de leukste dingen van het trippen maar je moete cht niet in de buurt zijn van mensen die niet trippen... Bijvoorbeeld van die achterlijke meiden die telkens je naam gaan roepen. Daarvan kan je helemaal gek worden... het beste kan je gewoon thuis zitten en naar een komedie kijken... gewoon mooi relaxen en genieten van wat je ziet.     

Verslag 1 van Stefan

Tripverslag 2 van Chantal

Tripverslag 3 van Moon

Tripverslag 5

Tripverslag 4 van Mars

Mijn badtrip !
 
Ik heb een keer een trip gehad die in een badtrip veranderde. Alles was eerst heel mooi, warm en kleurrijk.
Ik keek wat rond door het huis, opeens zag ik mijn hamsters.Dat was echt heel lauw om die beesten te zien rennen in dat draairad. Ze gingen supersnel, hahahahaa.
Maar ineens gingen de keuteltjes van die beesten leven...
Dat werden allemaal wormen. Ineens werd alles heel kil, kleurloos en saai. De aderen op mijn handen werden ook ineens wormen die mijn huid uit kwamen kruipen! Ik had vaker over een badtrip gehoord en wist dat het allemaal net echt leek. Ik vond het eigenlijk wel grappig om dat mee te maken. Het leek er toen op dat de trip aan het verdwijnen was. Ik wilde toen naar bed gaan, maar ineens zag ik weer allemaal kleuren...ging de fijne trip gewoon weer door. Prachtig allemaal.

Mijn poeh-poeh trip.  

Ik was een keer met 3 vrienden aan het trippen, maar ik had (bleek achteraf dus) veel te veel gesnoept van de magic mushrooms. Het enige wat ik nog uit mijn mond kreeg was... poeh-poeh.  De andere 3 zaten volkomen in dezelfde trip en lagen dubbel van dat programma op discovery van die zelfgemaakte robots. Ik begreep hun totaal niet.  Ik kon ook geen stap meer verzetten en zelfs naar de wc was haast een onmogelijke opgave.  Het enige leuke was toen een van me vrienden s'ochtends wakker werd... Ik woon op de tweede verdieping en 1 van mijn maten lag voor het raam op de bank te slapen.  Toen hij wakker werd was de glazenwasser bezig..... hahahahaha..... hij heeft zeker wel 10 min. voor dat raam gezeten en dacht dat hij nog aan het trippen was.    

Zompig wijf

Als ik eerlijk ben moet ik zeggen dat ik me voor de eerste keer paddo’s eten veel beter heb voorbereid dan de eerste keer dat ik met een meisje naar bed ging. Ik had er al een hele tijd zin in, maar ik wilde de perfecte tijd op de perfecte plaats. Het werd een mooie zomeravond tijdens een vakantie op Terschelling. Samen met Bart, die al de nodige trips had meegemaakt, gingen we die avond op pad, na een broodje kaas-paddestoel te hebben gegeten. Zonder dat broodje had ik die ranzige dingen nooit door mijn strot gekregen.
Na deze heerlijke maaltijd zijn we zomaar de camping afgelopen, we zouden wel zien waar we terecht zouden komen.
Na een half uurtje begon ik te vermoeden dat het effect intrad; ik hoorde het suizen van de wind door de bomen, terwijl me dat daarvoor echt niet was opgevallen. Detail; er stond geen wind.

Het gekke was dat Bart en ik alleen aan het begin zwalkten. En precies om de beurt. Dan werden mijn benen zwaar en moest ik gaan zitten (zie dan maar weer eens overeind te komen), dan ging hij zomaar midden op de weg zitten. Af en toe kwamen er mensen langsgefietst, die ik (volgens mij) heel psycho bleef aanstaren. Aan de andere kant: zij staarden ook!
Zonder dat ik het doorhad waren de paddestoelen al in volle werking. Dat merkte ik toen ik weer eens midden op de weg zat en Bart zei: “Moet je nu eens naar de grond kijken”. Ik wist niet wat ik zag, maar het was prachtig. Allerlei door elkaar lopende structuren, en ik zat er gewoon bovenop! Het enige wat ik kon uitbrengen was: “What the fuck!” Die woorden zouden we de uren daarna nog talloze keren gebruiken. What the fuck is dit? What the fuck is dat? Effe kijken, en maar weer doorlopen.
Je moet je dus voorstellen dat we over een verhard weggetje liepen met aan beide zijkanten alleen maar natuur. Af en toe liep je dan door een dorpje, maar van andere mensen ging ik me heel ongemakkelijk voelen. Ik wou dat we de enige twee mensen op aarde waren, ik had verder niemand nodig. Het grappige was dat als je op een bepaalde plek kwam, waar gewoon gras, bomen of bosjes waren, je dat een heel relaxte plek vond. Liep je na een tijdje genieten weer verder en kwam je op precies zo’n zelfde plek terecht, tja… dat vonden we dan toch een stuk minder leuk dan die andere plek. Toch maar weer terug dan.
Toen kwam er een mooi moment. Bart en ik liepen weer zo’n beetje (ondertussen kilometers van de camping afgedwaald) toen we een vuur zagen branden. We liepen erheen en hoorden gezang. Vreemde mensen op Terschelling waren ons stadslied aan het zingen. Het stadslied van Bergen op Zoom… Brabant! Een Brabants lied op een waddeneiland! Wij wilden naar die mensen toe, maar moesten eerst over een hek heen klimmen en daarna moesten we door de blurrie naar de mensen toe lopen. Bart bleef ondertussen mopperen: “Zompige zooi is het hier! Sjeezus wat een zompige zooi!” Ondertussen vertelde ik al dat we uit Bergen op Zoom kwamen en dat we ons stadslied hoorden. Dat vonden ze erg grappig. We vroegen of we misschien erbij konden komen zitten. Een vrouw stond op en zei heel droog: Nee. Okee… De vrouw vertelde dat het een kinderkamp was en dus besloten. We vroegen ons af wat ze met die kinderen hadden gedaan, want er zaten echt alleen maar volwassenen om het vuur. Misschien in de zompige zooi gedumpt? De vrouw loodste ons weer van hun terrein af, door de zompige zooi. Ze vroeg waar we vandaan kwamen en wij vertelden op welke camping we zaten. “Oh, dat is hier links”, zei ze weer op vriendelijker toon. Wij zeiden dat we daar vandaan kwamen, dus al waren geweest, en dus rechtsaf wilden. “Ja, maar linksaf is naar jullie camping!” Waarop Bart heel logisch antwoordde dat het toch een eiland was. “Je loopt toch in een rondje!” De vrouw vond het toen maar best, als we maar weg waren. We vonden het maar een zompig wijf.

De laatste fase was de fase van de rare tics. Ik had 2 pakjes Marlboro bij toen we weggingen, maar toen de paddestoelen waren uitgewerkt waren ze allebei op. We begonnen meteen met roken en als de je sigaret op was stak je meteen een nieuwe op. Als we dat niet deden voelden we ons er niet lekker bij. We beloofden elkaar elke keer na deze te stoppen omdat we misselijk van het roken werden, maar de psychische drang was toch groter. Of de fles water… Die bracht ons vaak in de war. Dan krijg je van die conversaties als: “Waar is de fles?” - “Eeeeh…eeeeh… oh hier!” “Ja, maar waar is de dop dan?” “Eeeeh… die heb ik niet”. “Oh, ik heb hem zelf! Maar waar was nou de fles?” enz.
Op een gegeven moment ging de weg opeens heel schuin lopen. Ik zei dat tegen Bart, maar die zei dat hij daar niks van merkte. Toen ik al een tijdje heel moeilijk liep (elke keer links hoog optillen en rechts ver doorzakken - dat heb je met die verdomde schuine wegen, net een baanwielrenbaan) begon Bart het toch ook te merken.
Toen het effect een stuk minder werd besloten we maar om te keren en terug te lopen. We moesten nog heel veel kilometers, omdat we in die trip niet echt doorhadden dat we meer doorliepen dan stilzaten. En dat is echt minder, want het kost al zoveel energie. Die drukke camping zinde me niet echt toen we weer terugkwamen. Ik voelde me erg ongemakkelijk, op een ander niveau nog steeds. Ik werd er behoorlijk chagrijnig van. Begint een van mijn andere vrienden mij ook nog een beetje te klieren door mij een rekensom te laten uitrekenen. En de rest maar lachen! Het eindigde dus echt minder, maar slaap doet wonderen en na die slaap kon ik me hier alleen de leuke dingen nog van herinneren.

De diepte

Ik zou samen met twee vrienden gaan trippen, voor mij en mijn vriendin was het de eerste keer maar mijn andere vriendin was al ervaren en we deden het bij haar thuis(Ze woont in een kraakpand). We hadden gedroogde mexicaanse en we aten ze gewoon op en ik vond ze niet eens zo smerig.
Na een tijdje zag ik een groene waas en kon ik niet meer stoppen met lachen. Ik ging op het bed zitten en keek naar de muur en zag de muur ademen en ik kreeg helemaal de slappe lach om een theepot. Toen ik mijn ogen dicht deed zag ik een ongelooflijk mooie kleur paars. Het was vlak voor kerstmis en ik zag overal kleine kerstboompjes die veranderden in gekleurde wietplantjes. Ik kreeg ineens een ongelooflijke gedachten stroom en ik wilde ze vertellen aan mijn mede trippers en die vonden het maar hippie praat, want ik zag de fouten van de maatschappij en ik vond dat geld geen waarde had en alles bestond uit materie en ik ook en ik voelde me 1 met alles, de muur en de deken.
Mijn stem had een echo en ik had op een geven moment het idee dat ik mijn gedachten niet hoefde te vertellen, want woorden waren ook materie en wat ik dacht veranderde in woorden, dus konden anderen dat zien. Alles wat bewoog liet een waas achter. Ineens was het alsof ik in een andere wereld zat en ik zag allerlei kleuren en patroontjes om me heen. Ik voelde me alsof mijn ziel op de muziek door de ruimte zweefde. Ik had het idee het gevoel te herkennen alsof het iets was waar iedereen heenging een soort oer iets, iets dieps, waar maar weinig mensen vanaf weten. Ik voelde me het mooiste wezen dat er maar was en ik had het gevoel dat ik mijn vrienden ook naar deze wereld moest leiden.

Ik had ook soms het idee dat ik op plaatsen was waar ik vroeger was geweest toen ik klein was. Soms kwam ik in vlagen weer terug in waar ik was en praatte ik weer even met de anderen. Ik was mijn hele tijdsbesef kwijt en op een geven moment dacht ik dat ik misschien al dagen aan het trippen was en dat ik misschien wel gek was geworden en geen contact meer met de buitenwereld kon maken en ik zag alles samensmelten en ik durfde de muur niet meer aan te raken uit angst er doorheen te gaan en te zullen samensmelten met alles.
Ik vroeg wel honderd keer aan de anderen hoelaat het was. Ik dacht dat mijn vader boos zou worden, maar toen zag ik hem samensmelten, alles werd 1 grote materie en niks had betekenis alleen dat je van stof was. Ik was boos op mezelf omdat ik al die jaren huiswerk had gemaakt, terwijl ik van materie was.

Toen werd het op een gegeven moment echt eng en dacht ik dat ik nooit meer uit de trip zou komen. Ik begon te huilen en ik zei dat ik het niet meer wilde. Ik kreeg wat vruchtensap van de anderen, want ze zeggen altijd dat dat helpt, maar ik geloofde er niet in, omdat dat ook materie was. Langzaam in vlagen kwam ik soms even weer bij de werkelijkheid en dat was prettig. Ik raakte de arm van mijn vriendin aan en ik voelde haar warmte en energie en ik had het idee dat onze energie samen ging. Op dat moment dacht ik dat dat gevoel beter is dan de beste sex die je maar kan hebben en dat was het ook wel. Het je totaal geestelijk een eenheid voelen met iemand anders. Ik zag nog steeds overal kleuren en er kwamen een paar mensen binnen die stoelen wilde lenen voor hun "witte kerst".

Ik ging naar de wc, want ik dacht dat ik moest plassen, maar het was gewoon het vruchtensap dat ik in mijn lichaam kon voelen. Ik hoorde ook muziek die er niet was. Het waren erg mooie diepe klanken. Langzaam kwam ik uit de trip en ik voelde me alsof ik ontwaakte en het leek net alsof die "andere wereld" steeds verder weg een achterdeur uitging. Ik heb geprobeerd mijn trip te beschrijven, maar zoals alle ervaren trippers wel zullen weten is een trip bijna onbeschrijfelijk en zou je er uren over door kunnen praten. Het is heel mooi geweest, zo mooi dat ik het me bijna niet kan voorstellen, maar ook dood eng. Ik heb er veel van geleerd. In een trip moet je jezelf gewoon los kunnen laten en op zoek naar een vertrouwd punt binnen in jezelf, want op de uiterlijke wereld kun je dan niet vertrouwen.

Tripverslag 6

Hoe moet dat ook al weer?

We hebben al verschillende Paddo trippen gehad , maar deze sloeg echt alles....
De hele dag verheugden we ons al op onze trip die we s'avonds zouden hebben. We gingen ons goed voorbereiden. De salontafel ging aan de kant en er werden 2 hele grote matrassen op de grond
gegooid,een flink aantal kussens en twee 2pers. dekbedden er bij, shag en alles waarvan we dachten dat we het nodig hadden werd klaar gezet.
Rond 20uur begon ik het water te koken om er een Thee van te zetten.We hadden zelf onze Paddo's gekweekt en de laatste tijd dus al verschillende trips gehad. Helaas vielen de vorige trip's tegen.We voelden er weinig van dus had ik in gedachten om dus dit keer wat meer te gebruiken om nu weer een lekkere trip te krijgen. Ik keek zo eens naar onze paddo vooraad.... hmmm is wel nog een boel... Ik vraag aan Wendy of ze nu een hele stevige trip wil of dat ze wat wil bewaren voor een volgende trip. Ook Wendy had zin in een stevige trip, dus besloten we om alle paddo's die we nog hadden in een keer te gebruiken.
Nog even wegen..... oeps 15g. Mexicaantjes, grrrrrr dat zou wel eens heftig kunnen worden. Alle paddo's in het kokende water en om 20:45uur zaten we met zijn 2tjes aan de thee.
Zo, en nu maar wachten.Na 15 min. moest ik even naar WC om te poepen.Op WC aangekomen bleek dat de trip al om de hoek kwam kijken. Snel weer terug want de deze sloeg wel heel snel aan en ik wilde weten hoe het met Wendy ging. Toen ik in de Kamer kwam lag ze helemaal onder de dekens, alleen haar koppie keek er boven uit. Ik keek haar aan , keek de kamer rond, en toen weer naar haar. Alle kleuren waren weer zo intens en haar ogen leken net 2 sterren die me aan keken. Een glimlach op haar gezicht vertelde me dat ook zij al
in een andere wereld zat. "en?" vroeg ik . "Jaa" was het antwoord. Dat ging snel.Deze trip kwam er niet langzaam aan... hij was er in eens.
Samen gingen we onder de dekens liggen en al snel gingen alle kleren uit. Daar lagen we dan, helemaal in elkaar verknupt en keken in elkaars gezichten, die telkens van vorm veranderden. Wendy's gezicht veranderde van een stripfiguur via een konijntje naar een poesje, zelfs een chinchilla zag ik er soms in.
Voor ons gevoel lagen we daar uren. Daarna begonnen we in een soort lach trip te komen. We lachten om de domste dingen, en alles werd heel moeilijk...
Ik wilde een CDtje op zetten en zat daar met de CD en de afstandbediening in mijn handen voor de stereo. Shit..... hoe werkt dat ook al weer ...??? Wendy wilde komen helpen "dat doe je zo!" zei ze , maar ook zij keek naar het apparaat alsof ze water zag branden. Na een poos lukte het ons en konden we genieten van de muziek. Aangezien ik een beetje verkouden was en ik een beetje weinig lucht kreeg, had Wendy het idee dat ze boven even voor mij een Vicks stik voor mijn neus te halen zodat ik weer lucht kreeg. Ik wilde haar niet uit haar trip halen dus besloot ik om hem zelf te gaan halen. Toen ik opstond vroeg Wendy of ik dan ook meteen een flesje Poppers en haar pil mee nam. Geen probleem ( Dacht ik ).

Ik wist niet dat ik met deze gang naar boven aan en soort ontdekkings reis begon.
In de gang aangekomen vroeg ik me al af waarom ik daar was. Ma even na te denken schoot het me weer binnen en zette ik mijn tocht richting trap voort.... Bij de trap aangekomen keek ik omhoog en stond daar totaal verbijsterd... Hoe kom ik hier in hemelsnaam omhoog.
Ik stond er versteld van hoe makkelijk ik omhoog kwam. Boven aangekomen stond ik voor het volgende probleem, "Wat doe ik hier?" Ohja.... Vicks,Poppers en de pil ! Dus naar de slaapkamer. Weer een probleem.... Hoe kom ik binnen? ik wist niet meer hoe ik een deur moest openen.
Na een poos de situatie bekeken te hebben kwam ik op het geniaale Idee om het handvat naar beneden te drukken... en zie daar de deur ging open. Zo nu snel even alles pakken en weer terug , want ik was al een hele poos weg en ik begon Wendy weer te missen. De Vicks had ik al gepakt, maar wat doe je met zo'n ding ? Ik makte hem open "maf ding" dacht ik en duwde hem in mijn neus. Gek... er gebeurt niets ( wist ik veel op dat moment veel dat je dan moest inademen ..).
Komt straks wel weer dacht ik. Ook de poppers had in gevonden, maar ook nu wist ik niet wat ik er mee aan moest. Ik vraag het Wendy straks wel. Als ik me daar nu mee bezig hou, blijf ik veel te lang weg ... dus haasten ... ohw, bijna vergeten ... de pil . Die ligt in haar nachtkastje aan de andere kant van het bed... maar hoe kom ik daar ? Even een overzicht zien te krijgen..... tssssssss gewoon om heen lopen. Jaa weer gelukt , ik voelde me zo goed dat ik al deze moeilijke dingen op een zo makkelijke manier wist op te lossen. Zo nu had ik alles snel weer naar beneden. Even een blik uit het raam werpen op onze vijver die s'avond heel mooi verlicht is...
Na een poos keek ik in mijn handen, Ohja ik moest weer naar beneden Wendy wacht op mij. Zonder problemen kwam ik beneden daar zag ik de WC deur, even plassen....
Met mijn geval in de had vraag ik me af waar ik hier mee bezig was. Plassen , dat was het. Maar nu.. Hoe moest dat ook al weer? Met geen mogelijkheid kwam er wat uit.
Nix hielp... Plotseling hoorde ik mijn naam....Wendy riep me. Dan maar niet plassen. Snel naar de kamer waar ik weer lekker tegen Wendy aan kroop en haar van mijn ontdekkings reis vertelde.
We kwamen er achter dat we allebij zin hadden in van alles en nog wat , maar of er niet aan toe kwamen of niet meer wisten hoe we iets aan moesten pakken.
Wendy vertelde me dat ze me erg gemist had tijdens mijn ontedkkings reis en dat ik haar niet meer zo lang alleen moest laten.
Wendy begon het een beetje koud te krijgen. Dus wilde ze haar string aan doen ( alsof dat veel zou helpen ) Met verbijstering keek ik toe hoe Wendy in een gevecht raakte met haar string. Ze rolde door de hele kamer en uit haar mond kwam een gemompel wat ergens tussen vloeken en lachen zat.En ook ik kwam niet meer bij van het lachen. Helemaal uitgeput van het lachen lachen we op de matrassen uit te hijgen.
"Ik moet plassen" zei Wendy, "en ik moet poepen" zei ik. Maar omdat ze me niet alleen wilde laten besloten we samen te gaan. Samen doken we de WC op. Wendy ging zitten en ik ging op de grond voor haar zitten. Misschien was het handiger geweest als we de WC deur open hadden gelaten en ik voor de wc was blijven wachten,
maar geloof ons maar, zoveel lol heb je nog nooit op een wc gehad. Met veel moeite wisselden we van de plaats en ging ik zitten,Wendy liet zich op de grond zakken en samen genoten we van een ohzo gezellige wc. Ik had weer het geluk dat ik weer niet wist hoe het moest.. "Drukken" zei Wendy. Makkelijker gezegt dan gedaan.
Plotseling een vreemd geluid aan de andere kant van de WC deur.... Wat was dat ...even goed luisteren.....Een van de honden stond aan de andere kant van de deur
en snuffelde onder de deur door. Wendy pakte een stuk wc papier en schoof dat een stukje onder de deur door. langzaam bewoog ze het heen en weer en de hond
reageerde door er soms naar te happen of met de poot op te gaan staan. Wendy had het niet meer van het lachen en ook ik moest opletten dat ik niet van de pot viel van het lachen. Plotseling "Bonk" en weg was 't wc papiertje. De hond was sneller..
"Wacht , ben zo weer terug" riep Wendy en weg was ze. Ik in tussen maar kijken hoe ik kon poepen. Even later zat ik in een meest vreemde houding op de pot.
Voeten helemaal opgetrokken tegen de billen zag ik me zelf zitten en kwam weer niet meer bij van het lachen. Wendy dacht dat ik aan het overgeven was , zulke rare geluiden kwamer er uit dat hokje. "Lukt het?" vroeg ze bezorgt. Ze deed de deur weer open en zag me zitten. Je kunt je voorstellen dat het niet aan je voorbijgaat als je
op die manier iemand op wc ziet zitten. Ik dacht dat ik nu wel alles gehad had, maar toen Wendy weer binnenkwam met een glas water en een shaggie en weer ging zitten op de grond, was ik blij dat ik op wc zat anders had ik het in mijn broek gedaan.
Zo hebben we een hele poos op wc doorgebracht.

Toen we eindelijk weer in de woonkamer aankwamen dook wendy 't internet op en kreeg ik het idee om Joos en Jelte te bellen, vrienden van ons.
maar ja ... weer een probleem.....hoe werkt een telefoon... we deden wel bijna een half uur over om het voor elkaar te krijgen. Eindelijk verbinding. En aan de andere kant klonk een duffe Joos. Wakker gebeld dus ;-) Even onze toestand verteld en wat we mee hebben gemaakt en Joos en Jelte zaten aan de andere kant ook helemaal dubbel van het lachen. Volgende keer willen zij ook van de partij zijn.

De rest van de nacht verliep rustiger maar behoorlijk vaag. Het enigste vreemde was dat ik wederom niet meer wist hoe ik de stereo moest bedienen en Wendy plotseling verdwenen was. Na een kleine zoektocht vond ik haar, en wat denk je waar ze was ..... Juist Op WC . Klep dicht van de pot op de grond zitten en met het hoofd op het deksel lag ze daar te slapen. "Het was zo gezellig hier" zei ze. Samen zijn we weer naar de kamer gegaan waar we verder alle gevoelens en gedachten over ons heen lieten komen.

Voor ons gevoel duurde deze trip dagenlang, maar alles was om even na 03uur afgelopen. een heftige trip dus van 6uur lang.
De volgende morgen bij de koffie alles nog eens de revu laten passeren om wederom helemaal dubbel te liggen van het lachen.

We verheugen ons nu alweer op de volgende keer..... als we nog weten hoe zoiets moet.... ;-)

Drago & Wendy

Tripverslag 7