De eerste fase: Het is 11 uur in de avond, op een doordeweekse dag. Je staat op om te vertrekken, omdat je morgen weer moet werken en een van je vrienden geeft nog een rondje.Een van je Werkeloze vrienden! In de eerste fase denk je bij jezelf: Nou vooruit dan, zolang ik een uurtje of 7 overheb om te slapen.....(knipt met vingers) Niks aan de hand!
De tweede fase: Het is middernacht. Je hebt een paar biertjes meer op. Je hebt de laatste 10 minuten doorgebracht, met redetwisten over ecologisch tuinieren. Je staat weer op, om te vertrekken, maar in fase twee verschijnt er een duiveltje op je schouder. En nu denk je : "He, ik ben op stap met mijn vrienden. Waar werk ik eigenlijk voor?" "Dit zijn de leuke dingen van het leven, en, zolang ik mijn 5 uur slaap krijg....hee, (knipt weer met vingers) niks aan de hand!!
De derde fase: Een uur 's nachts. Je hebt het bier verruild voor Bacardi. Je hebt net weer 30 minuten zitten argumenteren over ecologisch tuinieren. Je denkt :"Onze serveerster is de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb!" In de derde fase, hou je van de hele wereld. Op weg naar het toilet geef je een vreemde aan het eind van de bar een drankje van jou. Gewoon, omdat zijn gezicht je aanstaat! Je krijgt fantasieen zoals :"He jongens, laten we onze eigen bar kopen, dat zou kunnen, als we samen doen. We zouden altijd samen zijn..." Maar in fase drie is dat duiveltje een stuk overtuigender geworden, en HIJ besteld de drankjes. Dus jij denkt :"Ach, vooruit maar hoor, zolang ik een uurtje of 3 kan slapen, daarna een frisse douche....(knipt met vingers) ....helemaal niks aan de hand hoor....
De vierde fase: Twee uur 's nachts. En de duivel is de barkeeper. Als laatste bestelling heb je om een fles rum gevraagd. Je BENT inmiddels een ecologische tuinman geworden. Deze keer, op weg naar het toilet, sla je de laatste man aan de bar op zijn gezicht, gewoon, omdat zijn gezicht je absoluut niet aanstaat. De barkeeper is de best uitziende man die je ooit hebt gezien. Jij en je vrienden besluiten te vertrekken, vlak nadat jullie eruit zijn gegooid, en een van je vrienden nog wel een leuk tentje weet, voor een afzakkertje. En hier, in de vierde fase, denk je bij jezelf :"Nou ja, als ik maar een paar uurtjes kan slapen, kan ik net zo goed de hele nacht opblijven! Yes!! Dat kan makkelijk een keer. Het maakt me niet uit, dat ik morgen op die vergadering kom met het uiterlijk van Theo van Gogh. Ik ga daar zelfs mijn voordeel mee doen! Bovendien, als ik een uurtje of anderhalf kan slapen..........(probeert nog met de vingers te knippen) ........Niks aan de hand...
De vijfde fase: Vijf uur in de morgen. Na een onsuccesvolle poging om je geld terug te krijgen in de Tattoo-shop (Maar ik ken helemaal niemand die Monique heet......) , komen jij en je vrienden in een louche bar terecht met kerels die pas vast hebben gezeten......deze ochtend nog!!! Het is het soort gelegenheid, waar zelfs de duivel niet graag naar binnen gaat. " Euuh, ik moet afhaken. Moet in de hel zijn om negen uur vanmorgen.....! Ik heb een ontbijt met Hitler, dat ik niet mag missen!!!!!! Op dit punt zitten jullie een dik blauw onbekend drankje te drinken, wat lijkt op iets uit een klingon-ceremonie. Een serveerster met verse hechtingen komt aanlopen, en je denkt bij jezelf :"Ooit trouw ik met die meid! " Een van je vrienden staat op en roept :" Hee, we rijden naar Parijs! en valt dan neer. Jij kruipt naar buiten, om frisse lucht te krijgen en dan bereik je het ergste stadium van fase vijf....De Zon !!! Dat had je niet verwacht he? Dat doe je nooit! Je loopt naar buiten in het daglicht, en je ziet mensen op weg naar hun werk, of aan het joggen, en ze kijken naar je. En ze weten het! En ze zeggen :" Wie is Monique?" Laten we eerlijk zijn. Als je negentien bent, en de hele nacht op stap bent geweest, is dat een overwinning. Alsof je de nacht hebt verslagen. Maar als je over de dertig bent, dan lijkt de zon op God's persoonlijke fototoestel. Dan zeggen we allemaal hetzelfde gebed op.
"Dit doe ik nooit meer, ik zweer het!" (Hoe lang niet meer???) "Nooit meer, zolang als ik leef!!" . En sommige van ons hebben nog een klein beetje zelfkennis : "En deze keer, meen ik het!!!!!"
