Tekst: Jolanda Beringen
Marihuana hoort in het ziekenfonds
Ontroering en woede met nieuw mediwietboek Marihuana hoort in het ziekenfonds Hoewel wereldwijd duizenden lijdende mensen baat vinden bij marihuana, wordt de medicinale werkzaamheid van het kruid door de 'deskundigen' nog steeds omstreden. Zelfs een recent onderzoek in ons tolerante landje 'bewees' dat marihuana in het geval van multiple sclerose geen aantoonbare werking heeft. Als gewone burger met een blind vertrouwen in de medische wetenschap sta je dan met de mond vol tanden. Je zou bijna gaan vermoeden dat er van 'hogerhand' bevel is gegeven dat marihuana geen medicinale werking mag hebben. Wanneer je een boek als 'Marihuana als medicijn in de praktijk' leest, kan je alleen nog maar in stille wanhoop je hoofd schudden. Wat is er mis met onze samenleving dat wij doodzieke mensen zo tegenwerken?
De verschijning van 'Marihuana als medicijn in de praktijk' mag gerust een mijlpaal worden genoemd. De weinige boeken die er in het Nederlands over het onderwerp bestaan, zijn door het hoge wetenschappelijke gehalte voor de gemiddelde lezer nogal ontoegankelijk. Auteur Hendrik Geels heeft die wetenschappelijke pretenties niet. Het is een boek geworden dat voor heel veel verschillende soorten lezers geschikt is. Zowel de leek als de shophouder die zijn productkennis wil verbreden, zal in het vlot geschreven boek verrassende eye-openers vinden. Maar het zal vooral zijn waarde bewijzen voor de groep patiënten die wel over 'medische wiet' gehoord heeft maar geen weet heeft van de hoed en de rand. Ondanks een bescheiden omvang van 160 pagina's zit er heel wat in het boek. In het eerste deel doet Geels verslag van ontmoetingen met patiënten die aan de meest uiteenlopende kwalen ten onder dreigen te gaan.
Aangrijpende verhalen zijn het, waarbij je maar met moeite je ogen droog houdt. Vervolgens behandelt Geels de verschillende manieren waarop een medicinaal gebruiker cannabis tot zich kan nemen. Bijzonder praktisch en verhelderend, zeer zeker voor patiënten die met koudwatervrees langs de kant staan te kleumen. Een derde deel tenslotte geeft in het kort een beschrijving van de vele kwalen waarbij marihuana zijn werkzaamheid heeft bewezen, al is dat dan niet in wetenschappelijke zin. Voor patiënten die zoeken naar meer informatie over de rol die marihuana bij hun kwaal zou kunnen spelen, verschaft Geels boek een onmisbare schat aan informatie. De coffeeshophouder die zijn vak ook maar een beetje serieus neemt, kan het zich beroepshalve eigenlijk niet permitteren dit boek ongelezen te laten. Ook voor iedereen die de marihuana-zaak in de breedste zin een warm hart toedraagt, is 'Marihuana als medicijn in de praktijk' een absolute aanrader. Maar er is één groep die je eigenlijk zou willen dwingen dit boek te lezen; de kille cijferaars die in hun oneindige en bovenal wetenschappelijke wijsheid deze verbijsterend gevarieerde groep doodzieke mensen verlichting willen onthouden. Eens kijken of marihuana dan nog steeds niet in het ziekenfonds thuishoort…
. Titel: Marihuana als medicijn in de praktijk - Auteur: Hendrik Geels - Uitgave: Global Hemp Museum Haarlem - ISBN 90-90-14444-7 -
Het verhaal van Marcel, spierdystrofie-patiënt
"In 1997 ben ik begonnen met het roken van wiet, waardoor ik mijn medicijngebruik (ca. 70 pillen per dag, o.a. 240 mg valium, red.) met zeker 95% kon terugbrengen…ik heb meer last gehad van de bijwerkingen van de medicijnen dan dat ik er baat bij heb gehad. Zoals ik al zei, mijn hersenen zijn beschadigd, er zitten gaten in mijn maagwand en ik kreeg medicijnenuitslag… Ik heb een jaar op bed gelegen. In de afgelopen vier en een half jaar ben ik zeventig keer geopereerd… Het ging om amputaties, het openleggen van de hand en gaten erin maken. De pijn is eigenlijk niet te beschrijven. Ik heb chronische ontstekingen en afbraak van spier- en botweefsel… Met de wiet verbeterde mijn leven zo'n 1000%. Het is alsof ik in een wei met bloemen loop. Ik kon helemaal geen kant meer op, alleen maar pillen, pillen en nog eens pillen. … Eerst sliep ik maar twee uur per nacht en nu het drievoudige. Het meest wonderlijke is, dat na ongeveer zeven maanden blowen de wond dichtging…Toen ik ging blowen voelde ik mij weer redelijk goed in mijn vel zitten, iets wat mijn omgeving ook opviel. En volgens mij als je je goed voelt, kan je lichaam ook beter genezen. Je zag de wond gewoon genezen… Voor mij is dit de ontdekking van mijn leven.
